arrow_drop_up arrow_drop_down
Leren loslaten

Leren loslaten en zelfvertrouwen hebben veel met elkaar te maken. Dit zeer persoonlijke artikel is geschreven door Monique van Someren-Engelman. Haar diepe verdriet heeft Monique kunnen omzetten naar iets moois en tastbaars. Onder de laatste alinea vind je haar unieke website.

Leren loslaten – inhoudsopgave

[[showindex]]

Als het uiterste van je wordt gevraagd

Het leven en de dood zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat is een waarheid waar we nu steeds meer van doordrongen raken. Hoe goed je alles ook in de hand lijkt te hebben en hoe vol zelfvertrouwen je ook in het leven staat, eens komt het moment waarop jouw zelfvertrouwen en je gemoed tot het uiterste worden getest.

Dat ontdekte ik op 15 oktober 2020 toen geheel onverwacht mijn jongste zoon overleed. Het was een moment van heel diep verdriet en heel hevige rouw. Maar tegelijkertijd was het een moment waarop ik tot het uiterste op de proef werd gesteld. Ik moest namelijk over mijn eigen verdriet heen stijgen.

“Daarnaast moest ik onder ogen zien dat het leven niet maakbaar is”

Een leven wat je niet zelf in de hand hebt

Met de eerdere stappen die ik had ondernomen in mijn leven had ik de indruk gekregen dat ik alles weer redelijk op de rails had. Ik vertrouwde vooral op mijn eigen kunnen en dat gevoel en vertrouwen was enorm gegroeid.

Wat ik echter toen nog te weinig besefte was dat je als mens niet alles zelf in de hand hebt. Soms komt er een moment dat je moet laten gaan om naar een andere fase in je leven te gaan.

Diep in mijn achterhoofd wist ik het wel

Het feit dat mijn jongste zoon overleed kwam niet als een totale verrassing. Hij was zijn hele leven al heel ernstig lichamelijk gehandicapt terwijl er in zijn bovenkamer maar weinig aan schortte. Hij snapte alles wat er werd besloten zonder dat hij daar zelf enige vorm van inspraak in had.

Dat is helaas hoe het er in ons land aan toe gaat. Ben je beperkt dan is er nog maar opvallend weinig sprake van de integriteit van het lichaam. Je bent, zoals we het zo mooi kunnen uitdrukken, aan de goden overgeleverd. Ik wist dan ook dat zijn leven eindig was en dat ik hem  – met een beetje pech – zou overleven. Het overlijden van je kind is het ergste om rekening mee te moeten houden immers.

Een donkere wolk boven zijn geluk

In deze tijden van Covid-19 is fysiek contact bijna uit den boze. Daarnaast komt er een vaccinatie programma waarvan bekend is dat mensen met een verzwakte afweer moeten oppassen met wat er in hun lichaam wordt gespoten.

“Bij mijn zoon was echter besloten door de instelling waar hij woonde dat ook hij gevaccineerd moest gaan worden. Met alle grote risico's van dien”

Mijn zoon zat erbij en hoorde dit aan en hij moet er het zijne bij hebben gedacht. Hij was door zijn handicap nooit in staat geweest om te spreken. Het leidde ertoe dat hij, een paar dagen na mijn tweede huwelijk, besloot dat het mooi geweest was. Zonder opname in een ziekenhuis, zonder Covid-19 en zonder vaccinatie sloot hij voorgoed zijn ogen.

Totale ontreddering of handvaten

Zodra ik hoorde wat er gaande was geweest bij mijn zoon en toen ik aan zijn bed stond drongen twee gedachten zich aan mij op. De ene gedachte was die van totale ontreddering. Ik zag in dat zijn leven eindig was geweest en dat hij voor zichzelf moest hebben besloten dat het mooi geweest was.

Ik was niet in staat geweest om zijn leven mooi te maken in deze fase waarin hij van de buitenwereld was afgezonderd. Ik mocht hem nog maar zeer beperkt zien de afgelopen tijd en in die tijd leek zijn levensvreugde inderdaad minder te worden.

“Een kind wat wegkwijnt in een instelling is iets wat je niemand gunt”

Je gunt het vooral je kind niet. Of, wellicht in het geval van een ander, een vader of moeder. Je wil altijd het beste voor je naaste. En dat leidde bij mij tot een aantal handvaten.

Soms is zelfvertrouwen durven los te laten

Wat ik bij jullie wil benadrukken dat ik de handvaten die ik zag heb gegrepen. Mijn zoon heeft een eigen keuze gemaakt en dat is iets wat ik te respecteren heb. Zo eigenzinnig als hij was in zijn leven, zo eigenzinnig is hij ook overleden.

Mijn mooie bijzondere jongste zoon verkoos rust boven het verdriet wat hij al die maanden al had ervaren. Die rust krijg ik ook regelmatig in mijn hart wanneer ik denk aan zijn beslissing. Dat wil niet zeggen dat het mij niets doet, in tegendeel.

Maar het feit dat ik hem zijn eigen keuze gun getuigt van een stuk zelfvertrouwen. Mijn vertrouwen is in een betere wereld waar hij nu op mij wacht. De verbondenheid sinds het feit dat ik hem heb moeten loslaten voelt steviger dan ooit tevoren.

Loslaten leidt tot rust

Wanneer je iemand in je leven, of een bepaalde situatie, krampachtig wil vasthouden zal dat op een gegeven moment een diep gevoel van onrust in je leven gaan geven. Zeker wanneer je weet dat je niet al het leven of lijden zelf in de hand hebt.

Door bepaalde situaties, hoe pijnlijk ze ook mogen zijn, onder ogen te zien zal je merken dat er rust in je leven terug komt. Het resultaat zal zijn dat je, midden in je verdriet, rust kan behouden in de storm die om je heen woedt. De wetenschap dat herinneringen zich in je hart nestelen en dat de persoon die overleden is voor altijd in je gedachten zal voortleven zorgt ervoor dat je verder kan met het leven.

Leren loslaten – Troostsieraden van Monique

Nieuwe inhoud aan het leven

Wat betekende het overlijden van mijn jongste zoon nu voor mij zal jij je wellicht afvragen. Nou, voor mij hield het in dat ik mijn gevoelens op een andere manier ben gaan uiten. Hoewel ik schrijver ben is mijn laptop niet het middel om mijn emoties te uiten.

Dat is de reden waarom ik mij naast het schrijven op beeldende kunst heb gestort. Emoties uiten in een mooi werkstuk bleek aan mij meer besteed. Met ieder kunstwerk wat ik produceer ( ik maak nu rouw- en troostsieraden) heb ik het gevoel dat mijn jongste zoon meekijkt en ‘moooooooooi!!!!' zegt, zoals alleen hij dat kon.

“Verdriet en wanhoop omzetten in iets wat eigenlijk gewoon heel mooi en tastbaar is, dat is mijn levensdoel geworden”

Ik hoop dat jij met jouw verdriet ook wat kan doen. Ik hoop dat jij durft los te laten om er wat moois voor terug te krijgen. ~Monique

*Neem vrijblijvend eens een bezoekje aan de website van Monique: troostsieraden.nl ~Ralph

Reactie plaatsen

Wil je meer zelfvertrouwen?